♥ FOoZOoLAK ♥

اينم چند تا عكس قلب زيبا واسه شما گل ها!!!

من ميگم بهم نگاه كن

تو ميگي كه جون فدا كن
 
من ميگم چشمات قشنگه

تو ميگي دنيا دو رنگه

من ميگم دلم اسيره

تو ميگي كه خيلي ديره

من ميگم چشمات و واكن

تو ميگي من و رها كن

من ميگم قلبم رو نشكن

تو ميگي من مي شكنم من ؟

من ميگم دلم رو بردي

تو ميگي به من سپردي ؟

من ميگم دلم شكسته است

تو ميگي خوب ميشه خسته است

من ميگم بمون هميشه

تو ميگي ببين نمي شه

من ميگم تنهام مي ذاري

تو ميگي طاقت نداري

من ميگم تنهايي سخته

تو ميگي اين دست بخته

من ميگم خدا به همرات

تو ميگي چه تلخه حرفات

من ميگم كه تا قيامت

برو زيبا به سلامت

چه پرشتاب ، چه بی امون ، ميچرخه اين چرخ زمون


مثال برگ ، مثال باد ، داره ميره زندگيمون...


نه قصه بود نه سرگذشت ، بازم يه سال عمرم گذشت...


چه ديدم از روزای قبل که سر رسيد روزای بعد...؟


قسمته که بازم باشيم ، بهتره که با هم باشيم...


با هم باشيم بی غم باشيم ، نه کوچيک و نه کم باشيم...


ماهها ميان ، سالها ميرن ، پولدارا با مالا ميرن ، غمگين و خوشحالا ميرن


اما توی ذهن زمون با يه اثر يا يه نشون ، يادی تو دلها ميشه بود ، عکسی به ديوار ميشه شد...

گفتی به احترام دل باران باش باران شدم و به روی گل باريدم

گفتی که ببوس روی نيلوفر را از عشق تو گونه های او بوسيدم

گفتی که ستاره شو ولی روشن کن  من هم چون ستاره ها تابيدم

گفتی که برای باغ دل پيچك باش بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

گفتی که برای لحظه ای دريا شو دريا شدم و تو را به ساحل ديدم

گفتی که بيا و لحظه ای مجنون باش مجنون شدم و ز رويت ناليدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاييز روييدم و گل دادم

گفتی بيا و از وفايت بگذر از لهجه ی بی وفاييت رنجيدم

گفتم که بهانه ات برايم کافی است معنای لطيف عشق را فهميدم

عاشقانت همه نام و نشانی دارند ان که در عشق تو بی نام و نشان

است منم

غنچه از خواب پريد  و گلی تازه به دنيا  امد خار خنديد وبه گل

گفت سلام و جوابی نشنيد خار رنجيد  ولی هيچ  نگفت

ساعتی چند گذشت گل چه زيبا شده بود دست بی رحمی

امد نزديک  گل سراسيمه ز وحشت افسرد

ليک ان خار ان دست خليد و گل از مرگ رهيد 

صبح فردا رسيد خار با شبنمی از خواب پريد  گل صميمانه به او

گفت سلام

زمانی كه ناامید می شدی به یادآور كه تاریكترین ساعت شب نزدیكترین لحظه به طلوع خورشیده...

باز امشب آسمان خيالم ابري است

آرام ، آرام به گذشته هاي دور خود قدم مي نهم

تمام آرزو هاي كوچك كودكي

همانند بازي لي لي دختران از برابر چشمانم عبور مي كنند

كمي جلوتر از گذشته ...

خواسته هاي جواني ام مانند كتابي مصور ورق مي خورد

و حال ، با تمامي احساس ، نياز هاي گنگ خود را در آغوش مي كشم

به افكاري كه در آسمان خيالم يكي پس از ديگري برهنه مي شوند لبخند مي زنم

آري

امشب آسمان را با دستان لرزان خيال به پايين خواهم كشيد

قيمتش هر چه باشد خواهم پرداخت

ماه از آن من است ...

درون دیده ام

                                           چگونه  قطره قطره اب می شود
 
                                           چگونه سایه ی سیاه سر کشم
 
                                               اسیر دست افتاب می شود
 
                                                            نگاه کن
 
                                                         تمام هستیم
 
                                                       خراب می شود
 
                                             شراره ای مرا به کام می کشد
 
                                                     مرا به اوج می برد
 
                                                   مرا به دام می کشد
 
                                                             نگاه کن
 
                                                        تمام اسمان من

                                                     پر از شهاب میشود
 
                                                            نگاه کن
 
                                                  من از ستاره سوختم
 
                                               لبالب از ستارگان تب شدم
 
                                           چو ماهبان سرخ رنگ ساده دل
 
                                         ستاره چین برکه های شب شدم